Taalverhaal #1: Arick

Naam: Arick
Leeftijd: 31
Moedertaal: Nederlands
Andere talen: Frans, Engels

Arick woont in Amsterdam en is docent Frans. Hij leerde Frans aan de universiteit, in Amiens en op verschillende Franse campings. Frans leren spreken als een Fransman was van begin af aan zijn doel.

Hoi Arick! Na je eindexamen besloot jij om Frans te gaan studeren. Hoe kwam je tot die keuze? Wilde je altijd al goed Frans leren?

Ik wilde graag een taal studeren, omdat ik dat leuk vond en omdat ik er op de middelbare school goed in was. Ik vond een taal ook een veelzijdige studie: je leert over taalkunde, literatuur, cultuur, geschiedenis… En je kunt er veel kanten mee op. Op een ambassade werken bijvoorbeeld, of correspondent worden.

Welke taal het zou zijn, maakte me niet zo veel uit. Ik heb ook aan Italiaans gedacht, bijvoorbeeld. Maar toen las ik ergens dat Italianen je er altijd op blijven wijzen dat je geen moedertaalspreker bent. Geen idee of het waar is, maar het leek me niet leuk en daarom heb ik uiteindelijk voor Frans gekozen. Dat sprak ik al een beetje.

Mijn liefde voor het Frans is tijdens het studeren sterk gegroeid. Op de middelbare school vond ik het wel een mooie taal, maar ik was er niet verliefd op, zoals je soms van anderen hoort. Ik ging ook niet elk jaar naar Frankrijk op vakantie ofzo. Maar door de taal te studeren en veel te gebruiken is mijn liefde ervoor steeds groter geworden.

Ben je tevreden met het niveau dat je nu in het Frans hebt?

Ik heb ruim C1-niveau en daar ben ik tevreden mee. Er zijn vast nog wat uitdrukkingen en woorden die ik nog kan leren, maar eigenlijk heb ik het gevoel dat ik alles wel weet. Ik kan in ieder geval alles doen wat ik wil.

Dat ik nu in Frankrijk met Fransen kan praten geeft me een groot geluksgevoel. ‘Het is me gelukt!’, denk ik dan. Ik voel me trots dat ik op eigen kracht dit niveau heb weten te bereiken.

Had je van tevoren een doel voor ogen?

‘Ik wil bij de geheime dienst werken en voor Nederland kunnen spioneren,’ heb ik in het begin veel gezegd. Ik wilde net zo goed Frans spreken als een moedertaalspreker. Maar na een tijdje merkte ik dat dat doel beperkend werkte, ik sloeg ervan dicht. Ik had de lat veel te hoog gelegd.

Als ik met Franstaligen spreek, kan ik zo’n vijf tot tien minuten volhouden dat ik een Fransman ben. Daarna beginnen ze toch een beetje te twijfelen. Nu vind ik dat leuk, ik voel me zelfverzekerd en ik speel ermee. Vroeger was dat anders, dan voelde ik me ontmaskerd. Maar ik weet inmiddels, uit eigen ervaring en door het lesgeven, dat het vrijwel onmogelijk is om een moedertaalspreker volledig te evenaren. Dat het me toch een tijd lukt, vind ik heel leuk.

Hoe heb je het Frans leren aangepakt?

Al aan het begin van mijn studie besloot ik dat ik ook in Frankrijk zelf de taal wilde leren. Daarom maakte ik gebruik van de lange zomervakanties om naar Frankrijk te gaan en daar op een camping te gaan werken. Ook heb ik een jaar in Amiens gestudeerd.

Naar Frankrijk gaan was goed voor mijn zelfvertrouwen. Daar zag ik dat ik me kon redden en dat mensen me begrepen. Ook leerde ik daar wat ik kon doen als het even niet ging: vragen of iemand het kon herhalen bijvoorbeeld, of of iemand een woord kon uitleggen. Als docent weet ik inmiddels dat dat soort taalstrategieën heel belangrijk zijn. Die heb ik echt daar geleerd en niet in de collegebanken.

Wat vond je leuk bij het Frans leren?

Vertalen vond ik erg leuk, omdat je dan ook met het Nederlands bezig bent. Ik vind het leuk om na te denken over nuances en betekenissen, zowel in het Frans als in het Nederlands.

Leren spreken vond ik ook heel leuk, omdat je dan echt contact maakt met Fransen. Maar op de universiteit, met alleen Nederlandse studenten, vond ik dat ook heel leuk, omdat het een gezellig discussieclubje was.

Wat vond je minder leuk?

Technisch lezen vind ik niet zo interessant, dus het zoeken naar kernzinnen en tekstverbanden. Wat daarbij ook meespeelt, is dat je bij het lezen minder duidelijk je vooruitgang ziet. Bij spreken en schrijven zie je dat veel beter, vind ik.

Wat is een waardevolle les die je tijdens het Frans leren hebt opgedaan?

Dat fouten maken erbij hoort, dat het zelfs nodig is om fouten te maken om vooruit te gaan. Dat vond ik eerst heel moeilijk om te accepteren: ik wilde het gelijk perfect doen. Maar zoals ik al zei, hielp dat me niet verder. Ik klapte er zelfs van dicht.

Eigenlijk leerde ik deze les pas echt toen ik docent werd, en nog meer leerde over didactiek en het leerproces. Het is nu een van de belangrijkste dingen die ik mijn leerlingen voorhoud: fouten maken hoort erbij. Fouten helpen je om beter te worden.

Vind je dat je een talenknobbel hebt?

Moeilijk… Bestaat die? Ik weet wel dat ik me op de middelbare school echt als een talenjongen zag. Veel mensen zeiden dat ik daar goed in was, dus dat ging ik ook geloven. Vergeleken met anderen ging ik ook wel snel vooruit en ik heb een hoog niveau bereikt, dus ja, misschien kun je wel zeggen dat ik aanleg voor talen heb.

Welke tip heb je voor andere mensen die Frans leren of een andere taal leren?

Leg de lat niet te hoog voor jezelf, wil niet te veel in te korte tijd. Kies oefeningen en teksten die bij je niveau passen, zodat je veel succeservaringen hebt. Daar groeit je zelfvertrouwen door en dan raak je minder snel gedemotiveerd. En wees dus niet bang om fouten te maken.

Tot slot, je hebt een enorme woordenschat in het Frans. Is een van die woorden je lievelingswoord?

Hmm… een woord dat ik de laatste tijd erg leuk vind is doudoune. Dat is de Franse naam voor een donsjack. Het klinkt zo comfortabel en zacht!


Cursus: nieuwe taal leren

frans leren